Lekcja 9

Temat: Na straży prawa

1.Prawo autorskie, utwór definicja

 Prawo autorskie – pojęcie prawnicze oznaczające ogół praw przysługujących autorowi utworu albo zespół norm prawnych wchodzących w skład prawa własności intelektualnej, upoważniających autora do decydowania o użytkowaniu dzieła i czerpaniu z niego korzyści finansowej.


Utwór – termin prawniczy z zakresu prawa autorskiego, który według Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnyc^h jest zdefiniowany następująco^:

...każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną, a poza pewnymi wyjątkami właścicielem tych praw jest twórca utworu, który nabywa je automatycznie bez konieczności spełnienia jakichkolwiek formalności.
Zbiory, antologie, wybory, bazy danych spełniające cechy utworu również są przedmiotem prawa autorskiego, nawet jeżeli zawierają niechronione materiały, o ile przyjęty w nich dobór, układ lub zestawienie ma twórczy charakter, bez uszczerbku dla praw do wykorzystanych utworów.
Przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych stosuje się do utworów:

• których twórca lub współtwórca jest obywatelem polskim lub
• które zostały opublikowane po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo równocześnie na tym terytorium i za granicą, lub
• które zostały opublikowane po raz pierwszy w języku polskim, lub
• których ochrona wynika z umów międzynarodowych.

Wyłączone spod ochrony prawno-autorskiej są natomiast:

• akty normatywne lub ich urzędowe projekty,
• urzędowe dokumenty, materiały, znaki i symbole,
• opublikowane opisy patentowe lub ochronne,
• proste informacje prasowe.

W rozumieniu tej samej ustawy

• utworem opublikowanym jest utwór, który za zezwoleniem twórcy został zwielokrotniony i którego egzemplarze zostały udostępnione publicznie
• opublikowaniem równoczesnym utworu jest opublikowanie utworu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i za granicą w okresie trzydziestu dni od jego pierwszej publikacji
• utworem rozpowszechnionym jest utwór, który za zezwoleniem twórcy został udostępniony publicznie

Autorskie prawa osobiste do utworu są w Polsce niezbywalne i nieograniczone w czasie, natomiast majątkowe trwają (poza pewnymi wyjątkami) przez 70 lat od końca roku, w którym zmarł ostatni z twórców utworu

2

. Licencja - dokument prawny lub umowa, określająca warunki korzystania z utworu jako dobra, którego dana licencja dotyczy. Właściciel praw autorskich, znaku handlowego lub patentu może (i często to robi) wymagać od innych posiadania licencji jako warunku użytkowania lub reprodukowania licencjonowanego utworu.

2.1. Typy licencji: Wyróżnia się licencje: pełną, wyłączną, niewyłączną, otwartą, przymusową oraz sublicencje.

2.2. Licencje dotyczące programów komputerowych.

Freeware - licencja oprogramowania umożliwiająca darmowe rozprowadzanie aplikacji bez ujawnienia kodu źródłowego. Czasami licencja freeware zawiera dodatkowe ograniczenia (np. część freeware jest całkowicie darmowa jedynie do użytku domowego).


Domena publiczna (ang.: public domain) – w najwęższym znaczeniu jest to twórczość, z której można korzystać bez ograniczeń wynikających z uprawnień jakie mają posiadacze autorskich praw majątkowych, gdyż prawa te wygasły lub twórczość ta nigdy nie była lub nie jest przedmiotem prawa autorskiego.


Nieoficjalna ikona stosowana na Wikipedii dla
znaczenia materiałów dostępnych w domenie publicznej.

GNU General Public License – licencja wolnego i otwartego oprogramowania stworzona w 1989 roku na potrzeby Projektu GNU, zatwierdzona przez Open Source Initiative. Pierwowzorem licencji była licencja Emacs General Public License. Wersja druga licencji GNU GPL została wydana w roku 1991, a wersja trzecia – 29 czerwca 2007.



Shareware to rodzaj licencji programu komputerowego, który jest rozpowszechniany bez opłat z pewnymi ograniczeniami lub z niewielkimi opłatami do wypróbowania przez użytkowników. Czasami po okresie próbnym (wersja trial) lub po określonej liczbie uruchomień (limit uruchomień) za taki program trzeba płacić lub zrezygnować z korzystania z niego.
Wersja demonstracyjna, demo, wersja pokazowa, próbna zwykle komercyjnego programu komputerowego. Zazwyczaj jest to wersja o ograniczonej funkcjonalności w stosunku do wersji pełnej lub wersja pełna o ograniczonej czasowo możliwości wykorzystania. W przypadku gier jest to zwykle jeden poziom z finalnej części gry

Trial (z ang. próba) – rodzaj licencji na programy komputerowe polegający na tym, że można go używać przez z góry ustalony czas (od 7 do 90 dni). Programy na tej licencji są w pełni funkcjonalne. Po upływie ustalonego czasu, jedyną rzeczą, na którą pozwoli program to rejestracja albo usunięcie z dysku twardego. Zazwyczaj wersje próbne rozprowadzane są na tej licencji.

3. Odpowiedzialność karna – powinność poniesienia przez daną osobę konsekwencji określonych w prawie karnym za konkretne przestępstwo.



115/5
To, czy mozemy pobierać pliki z YouTube zależy, od praw autorskich. To, ze właściciel serwera bądź YT ma pozwolenie (wykupił licencję, zapłacił tantiemę itp) to wcale nie oznacza już, że legalnie możemy od niego ten utwór pobrać. My tez musimy mieć bowiem odrębne od niego prawo do tego - majątkowe prawo autorskie. Musimy najpierw zapłacić właścicielowi prawa do danego utworu a potem dopiero ściągać plik z muzyka bądź filmem. Zapłacić oznacza - przekazać pieniądze na konto sklepu internetowego czy portalu z muzyką i filmami lub wplacić tantiemę za korzystanie do ZAIKSU (w Polsce).

Lekcja 8

Temat: Usługi z literką "e"

1. E-usługa - usługa prowadzona drogą elektroniczną, jej wykonanie bez zastosowania technologii informacyjnej byłoby niemożliwe. Sam proces świadczenia e-usługi jest w dużej mierze zautomatyzowany i nie wymaga każdorazowej integracji człowieka po stronie usługodawcy.

2. Najczęściej spotykane i najbardziej popularne e-usługi :
e-finanse (e-bankowość)
e-handel (zakupy przez internet)
e-nauka
e-komunikacja (komunikatory, serwisy)
e-turystyka (rezerwacja, wirtualne zatwierdzenia)
e-biznes (usługi księgowe i doradcze)
e-ubezpieczenia (usługi z zakresu ubezpieczeń)
e-kultura (portale dotyczące informacji o wydarzeniach kulturalnych oraz osób z nimi związanych)
e-zdrowie (komunikacja między lekarzami a pacjentami)
e-porównywarki (porównywanie cen i produktów)

3. E-nauka to forma przekazywania wiedzy wykorzystująca środki elektronicznej transmisji danych.

4. Szkolenia na odległość można prowadzić w różnych trybach.
tryb samokształceniowy ( uczeń sam decyduje kiedy i ile się uczy)
tryb synchroniczny (pozwala uczestnikom i nauczycielom komunikować się swobodnie, jakby siedzieli obok siebie.)
tryb asynchroniczny ( automatyczne testy, prace domowe sprawdzane przez nauczyciela, pewne ograniczenia czasowe, kontakt z nauczycielem poprzez e-mail, forum lub komunikatory)
tryb mieszany ( część zajęć prowadzona na żywo, reszta to samodzielna praca z materiałami dydaktycznymi)


5. E-praca to wykonywanie działalności zawodowej z dala od siedziby macierzystej firmy.

6. Przykłady telepracowników :
administrowanie siecią komputerów, pracą serwera internetowego
obsługa sklepów internetowych
tłumaczenie z języków obcych
telefoniczna obsługa klienta
księgowość, biura rachunkowe
dziennikarstwo



7.Rodzaje telepracy:

Chałupnicza:
wyłączna (praca wykonywana zazwyczaj w domu)
częściowa (telepraca jedynie przez kilka dni w tygodniu, miesiącu)
Nomadyczna - wykonywana w różnych miejscach poza siedzibą firmy
Telecentra - biura zlokalizowane poza główną siedzibą macierzystej firmy

8. Zagrożenia ; Podejrzliwość powinny wzbudzić oferty w których nie podano:
pełnej nazwy firmy
dokładnego adresu siedziby
numeru telefonu stacjonarnego
żadnych wstępnych opłat!


9. E-zakupy - wymiana towarów przez internet.


10. Dokonując transakcji w internecie, przestrzegaj kilku zasad:
Korzystaj z komputera o którym wiesz, że jest pozbawiony wirusów.
Odpowiednio skonfiguruj przeglądarkę (nie zapisuj zaszyfrowanych stron na dysku).
Przed dokonaniem transakcji sprawdź opinie o sklepie.

11. Porównywarki internetowe gromadzą informacje o produktach, cenach produktów i sklepach. Udostępniają oferty wielu sklepów w jednym miejscu. Dysponują jednak tylko ofertami sklepów które z nimi współpracują. Oznacza to że warto odwiedzać kilka porównywarek, np.
www.skapiec.pl
www.ceneo.pl

12. Format e-książek (zależy od niego na jakim czytniku możemy przeczytać książkę:

TXT - zwykły plik tekstowy
PDF - obsługiwany przez wszystkie czytniki i systemy operacyjne
ePUB - bezpłatny i otwarty, wielkość czcionki automatycznie dopasowywuje się do rozmiarów wyświetlacza
PRC - pozwala regulować krój i wielkość czcionki, widać tylko jedną stronę niezależnie od wybranej czcionki.

13. Audiobooki - nagrania w których zazwyczaj znani artyści czytają książki.

14. Bankowość elektroniczna (ang. e-banking) – forma usług oferowanych przez banki, polegająca na umożliwieniu dostępu do rachunku za pomocą urządzenia elektronicznego: komputera, bankomatu, terminalu POS, telefonu (zwłaszcza telefonu komórkowego) i linii telekomunikacyjnych. Usługi bankowości elektronicznej są także określane jako telebanking (bankowość zdalna).

Zależnie od wykorzystanych rozwiązań umożliwia wykonywanie operacji pasywnych (np. sprawdzanie salda i historii rachunku) oraz aktywnych (np. dokonanie polecenia przelewu, założenie lokaty terminowej). Bankowość elektroniczna jest kluczowym elementem bankowości transakcyjnej.

Lekcja 7

Temat: Sposoby komunikowania się

SMS

  (ang. Short Message Service) 

 Usługa przesyłania krótkich wiadomości tekstowych w cyfrowych sieciach telefonii komórkowej. Usługa ta jest wprowadzana także do sieci telefonii stacjonarnej.

Darmowe bramki SMS zalety, wady - co warto wiedzieć?

 Bramką SMS jest strona internetowa zawierająca odpowiedni skrypt, za pomocą którego istnieje możliwość wysłania krótkiej, tekstowej wiadomości SMS na telefony komórkowe różnych operatorów sieci w Polsce i czasem również zagranicą.

Zalety :

*dostarczają większą liczbę funkcjonalności niż tradycyjne wiadomości SMS wysyłane z telefonów komórkowych

*możliwość napisania większej liczby znaków, ważne

*darmowe wysyłanie wiadomości

*przydatna gdy nie mamy przy sobie swojego telefonu komórkowego, padła nam bateria

Wady:

*nadużycia

*możliwość podszywania się

*problemów z identyfikacją osoby wysyłającej wiadomości

MMS

(ang. Multimedia Messaging Service)

  rozszerzenie funkcji SMS o możliwość przesyłania multimediów takich jak grafika, animacje, wideoklipy, dźwięki itp. Większość operatorów rozszerzyła ograniczenie do 300 KB dla pojedynczej wiadomości - tyle ile maksymalnie mogą obsłużyć terminale.

IRC

 (ang. Internet Relay Chat)

  Jedna ze starszych usług sieciowych umożliwiająca rozmowę na tematycznych lub towarzyskich kanałach komunikacyjnych, jak również prywatną z inną podłączoną aktualnie osobą.

  Rozmowy w sieci IRC odbywają się na tzw. kanałach, z których część funkcjonuje stale. Inne mogą być uruchamiane przez jednego użytkownika w celu porozmawiania choćby z jedną inną osobą.

 Na ekranie użytkownika przewijają się od dołu do góry ekranu komunikaty wysyłane przez osoby piszące na danym kanale. Komunikaty te pojawiają się zaraz po ich wysłaniu, a ich kolejność jest identyczna z kolejnością napływania do serwera. Uzyskuje się dzięki temu wrażenie rozmowy osób przebywających w jednym pomieszczeniu.

mIRC

Klient IRC dla Windows rozpowszechniany na licencji shareware, stworzony w 1995 przez Khaleda Mardam-Beya. Posiada edytor skryptów i własny język skryptowy. Dzięki wtyczkom zawiera dodatkowe funkcje, takie jak:

•          menedżer kanałów IRC

•          odtwarzacz MP3

•          serwery DCC

Do czego służą i co to komunikatory?

Komunikator internetowy to program, który umożliwia szybkie przesyłanie wiadomości między użytkownikami. To najbardziej naturalna i przyjazna forma rozmowy w Internecie.

Główną część komunikatora stanowi zawsze lista kontaktów, czyli spis osób, z którymi możesz rozmawiać. W każdej chwili możesz dodać do niej kolejne osoby, znajomych, ludzi poznanych w sieci, członków rodziny. Jeśli ktoś używa komunikatora, obok jego pseudonimu lub nazwiska pojawia się specjalne oznaczenie, tak zwany status, który określa czy dana osoba jest podłączona do sieci oraz może i chce w danej chwili rozmawiać.

GaduGadu

Komunikator GG jest dla wielu polskich internautów synonimem komunikatora w ogóle. Był pierwszym programem tego typu szeroko dostępnym w polskim Internecie i do dziś pozostaje pierwszym programem, jaki polscy internauci instalują na komputerze. Charakterystyczne, uśmiechnięte słoneczko – logo GG – towarzyszy nam już kilkanaście lat.

Komunikator GG jest darmowy. Możesz zainstalować go na swoim komputerze. Będzie działał w Twoim systemie (Windows, Mac OS, Linux, Windows 8) i powiadomi Cię kiedy ktoś będzie chciał z Tobą rozmawiać. Jeśli nie możesz instalować programów, na przykład na komputerze w pracy, w kawiarence internetowej albo wtedy, gdy korzystasz z obcego komputera, możesz użyć GG dostępne przez WWW, otwierając stronę www.gg.pl.

Komunikator Tlen.pl

Polski komunikator internetowy. Jest integralną częścią portalu internetowego o2.pl. Komunikator Tlen.pl domyślnie umożliwia komunikację z użytkownikami sieci Tlen.pl jak również Gadu-Gadu. Głównymi jego funkcjami są: prowadzenie rozmów w czasie rzeczywistym, przesyłanie wiadomości, chat, przesyłanie plików, prowadzenie rozmów głosowych, prowadzenie wideokonferencji, wysyłanie SMS-ów.

Skype

Komunikator internetowy, oparty na technologii peer-to-peer.

Skype umożliwia prowadzenie darmowych rozmów głosowych oraz obserwację rozmówcy poprzez kamerę internetową, a także płatnych rozmów z posiadaczami telefonów stacjonarnych lub komórkowych 

Czat

(z ang. chat – rozmowa), używana jest również angielska pisownia chat)

To rodzaj internetowej pogawędki i jedna z usług internetowych.

Wyraz czat (chat), będący zapożyczeniem, zagnieździł się w slangu informatycznym. Najpowszechniejszym znaczeniem tego słowa jest serwis internetowy służący do komunikacji wielu osób w tzw. pokojach. Zwykle istnieją dwa rodzaje rozmowy – prywatna, której przebieg mogą śledzić tylko dwie osoby, oraz publiczna, dostępna dla wszystkich zalogowanych użytkowników. W części czatów dostępne są również graficzne emotikony, stworzone dla ułatwienia ekspresji emocji. Taka forma czatu jest w większości oparta o aplet Java

*Jeśli chcesz możesz prowadzić rozmowę na czacie z uczniami naszej szkoły. Wejdź na http://lo-zywiec.pl/chat

*Istnieją również czaty takie jak :

chat.onet.pl

chat.wp.pl

Są ona ogólnodostępne. Można wybrać kategorię która nas w danym momencie interesuje i porozmawiać o tym z innymi ludzmi również interesującymi się tym samym tematem. Wadą takiego czatu jest z pewnością duża ilość reklam.

Grupy dyskusyjne Google

Google Groups – serwis umożliwiający przeglądanie grup dyskusyjnych Usenetu i przeszukiwanie ich archiwum oraz tworzenie własnych list dyskusyjnych, zwanych tu również grupami, które znajdują się na serwerze Google.  https://groups.google.com/forum/?hl=pl#!overview

Forum dyskusyjne

Przeniesiona do struktury stron WWW forma grup dyskusyjnych, która służy do wymiany informacji i poglądów między osobami o podobnych zainteresowaniach przy użyciu przeglądarki internetowej.

Fora dyskusyjne są obecnie bardzo popularną formą grup dyskusyjnych w Internecie. Prowadzą je praktycznie wszystkie portale.

Lekcja 6

Temat: Korespondencja elektroniczna

Poczta elektroniczna lub krótko e-poczta, (ang. electronic mail krótko e-mail) – usługa internetowa, w nomenklaturze prawnej określana zwrotem świadczenie usług drogą elektroniczną, służąca do przesyłania wiadomości tekstowych, tzw. listów elektronicznych – stąd zwyczajowa nazwa tej usługi.

E-mail został wymyślony w roku 1965. Autorami pomysłu byli: Louis Pouzin, Glenda Schroeder i Pat Crisman. Wówczas jednak usługa ta służyła jedynie do przesyłania wiadomości pomiędzy użytkownikami tego samego komputera, a adres poczty elektronicznej jeszcze nie istniał. Usługę polegającą na przesyłaniu wiadomości tekstowych pomiędzy komputerami wymyślił w roku 1971 Ray Tomlinson, i on również wybrał znak @
do rozdzielania nazwy użytkownika od nazwy komputera, a później nazwy domeny internetowej.
Na początku do wysyłania e-maili służył protokół komunikacyjny CPYNET. Później wykorzystywano FTP, UUCP i wiele innych protokołów, a w 1982 roku Jon Postel opracował do tego celu protokół SMTP, używany do dzisia^j.
Innym, ważnym protokołem komunikacyjnym, wykorzystywanym przy pobieraniu mejli, jest POP3 oraz jego ulepszona wersja IMAP.
Standard Multipurpose Internet Mail Extensions (MIME) opracowano specjalnie z myślą o przesyłaniu poczty elektronicznej. Umożliwia on dodatkowo dołączanie do maila plików z dowolnymi danymi, w formie tzw. załącznika. Do kodowania wiadomości tekstowych stosuje się kodowanie transportowe Quoted-Printable, a do kodowania załączników wykorzystywany jest uuencode oraz jego ulepszona wersja Base64.

A jak ma wyglądać wiadomość?

Najważniejszą rzeczą jest wpisanie poprawie adresu odbiorcy, aby wiadomość została wysłana, później wymyślamy temat oraz samą treść listu. Ważne jest, aby wiadomość była poprawna pod względem języka, ortografii oraz interpunkcji. Podobnie jak w liście, który piszemy na zwykłej kartce, należy podać zwrot grzecznościowy oraz zachować wszystkie pozostałe formy listu.

Często potrzebujemy przesłać coś tzw. załącznikiem,

aby dołączyć plik do tworzonej wiadomości, wykonaj następujące kroki:

W Gmailu kliknij przycisk Utwórz.

1. Kliknij ikonę spinacza u dołu okna tworzenia wiadomości.
2. Znajdź plik, który chcesz załączyć, i kliknij go.
3. Kliknij Otwórz.

 Często wiadomości wysyłamy do większej grupy osób, a należy to zrobić tak:

Wybieranie kilku odbiorców

1. Kliknij Utwórz, aby zacząć pisać wiadomość.
2. W polu „Do” wpisz adresy e-mail wszystkich odbiorców rozdzielone przecinkami. W trakcie wpisywania adresów możesz zobaczyć podpowiedzi autouzupełniania. Kliknij podpowiedź, aby dodać dany adres. Wskazówka: wszystkie osoby uwzględnione w polu „Do” będą widziały, kto jeszcze otrzymał tę wiadomość. Jeśli wolisz zachować dyskrecję, dodaj odbiorców w polu „UDW”. Nie będą wtedy oni widzieli, do kogo jeszcze dana wiadomość została wysłana.
3. Napisz wiadomość i kliknij Wyślij. Wiadomość zostanie wysłana do wszystkich dodanych odbiorców.

Jeśli chcesz edytować lub wybrać wiele kontaktów, podczas ich zaznaczania przytrzymaj wciśnięty klawisz Ctrl lub Cmd na klawiaturze.
W trakcie tworzenia wiadomości lub pisania odpowiedzi najedź myszą na nazwę kontaktu, aby wyświetlić powiązany z nim adres e-mail, i kliknij ją dwukrotnie, aby go edytować. Jeśli z kontaktem powiązanych jest wiele adresów e-mail, zobaczysz adres e-mail kontaktu, a także jego nazwę (np. Jan Kowalski (jankowalski@gmail.com)).
Możesz też wybrać osoby na stronie Kontakty, zaznaczając pola wyboru obok nich, a następnie klikając E-mail w okienku szczegółów grupy.

Kolejnym ważnym elementem komunikacji w internecie są emotikony, czyli  Emotikon lub emotikona (ang. emoticon), uśmieszek (smile, smiley), buźka – złożony ze znaków tekstowych (ASCII) wyraz nastroju, używany przez użytkowników Internetu. Najczęściej przedstawia symboliczny ludzki grymas twarzy, obrócony o 90° w kierunku przeciwnym do wskazówek zegara, w licznych wariantach. Niektóre programy służące do komunikacji automatycznie zmieniają emotikony na ich graficzny odpowiednik.

Lekcja 5

Temat: Rozwiązwanie problemów

1. Lista kroków

Na początku nalezy zrobic listę kroków, w której jasno wypisane beda poszczególne szczeble algorytmu

Dane: Kwota pieniędzy do wydania, nominały banknotów i bilonu uporządkowane malejąco
Wyniki: Ilość poszczególnych nominałów banknotów i bilonu
Krok 1: Ustalenie wartości początkowych
Krok 2: Sprawdzamy, ile razy najwyższy nominał mieści się w kwocie do wydania
Krok 3: Obliczamy resztę do wydania: poprzednia kwota - obliczona ilość * nominał
Krok 4: Przechodzimy do niższego nominału
Krok 5: Jeśli reszta do wydania = 0 [stop] w przeciwnym razie powtarzamy kroki 2 - 4

2. Schemat blokowy 

 Po wykonaniu listy kroków, należy przygotowac schemat blokowy, czyli wizualny odpowiednik listy kroków. ktory jest bardziej czytelny i łatwiejszy do zrozumiena

3. Arkusz kalkulacyjny

Niektóre proste algorytmy możemy wykonać w arkuszu kalkulacyjnym, nienadają się one jednak do powszechnego użytku gdyż przez przypadkowe działanie może usunąc częsc algorytmu 

4. Visual Basic

Visual Basic to język programowania wysokiego poziomu i narzędzie programowania firmy Microsoft. Składnia jest oparta na języku BASIC, ale unowocześniona. Zawiera kilkaset instrukcji, funkcji i słów kluczowych. Nie jest językiem w pełni obiektowym, gdyż nie udostępnia np. możliwości dziedziczenia, czy polimorfizmu

program wydawanie_reszty; uses crt; var reszta : longint;
begin
clrscr;
writeln('podaj kwote: '); readln(reszta); writeln;
writeln(reszta div 200, ' banknotow 200zl');
reszta:=reszta mod 200;
writeln(reszta div 100, ' banknotow 100zl');
reszta:=reszta mod 100;
writeln(reszta div 50, ' banknotow 50zl');
reszta:=reszta mod 50;
writeln(reszta div 20, ' banknotow 20zl');
reszta:=reszta mod 20;
writeln(reszta div 10, ' banknotow 10zl');
reszta:=reszta mod 10;
writeln(reszta div 5, ' monet 5zl');
reszta:=reszta mod 5;
writeln(reszta div 2, ' monet 2 zl');
reszta:=reszta mod 2;
writeln(reszta, ' monet 1 zl');
repeat until keypressed;
end.

5. Turbo Pascal

jedna z popularniejszych implementacji kompilatorów języka Pascal, zintegrowane środowisko programistyczne, produkt firmy Borland International dla procesorów Z-80 (system CP/M) oraz rodziny Intel 80x86 i nowszych. Obecnie nie jest już rozwijany. Następcą Turbo Pascala jest Borland Delphi.

6. C++

C++ - język programowania ogólnego przeznaczenia.Umożliwia abstrakcję danych oraz stosowanie kilku paradygmatów programowania: proceduralnego, obiektowego i generycznego. Charakteryzuje się wysoką wydajnością kodu wynikowego, bezpośrednim dostępem do zasobów sprzętowych i funkcji systemowych, łatwością tworzenia i korzystania z bibliotek (napisanych w C++, C lub innych językach), niezależnością od konkretnej platformy sprzętowej lub systemowej (co gwarantuje wysoką przenośność kodów źródłowych) oraz niewielkim środowiskiem uruchomieniowym. Podstawowym obszarem jego zastosowań są aplikacje i systemy operacyjne.

C++ został zaprojektowany przez Bjarne Stroustrupa jako rozszerzenie języka C o obiektowe mechanizmy abstrakcji danych i silną statyczną kontrolę typów. Zachowanie zgodności z językiem C na poziomie kodu źródłowego pozostaje jednym z podstawowych celów projektowych kolejnych standardów języka.

W latach 90. XX wieku język C++ zdobył pozycję jednego z najpopularniejszych języków programowania ogólnego przeznaczenia. Na początku XXI wieku liczbę programistów języka C++ szacowano na około 3 miliony.

Od 1998 obowiązuje standard ISO/IEC 14882:1998 (Standard for the C++ Programming Language) z drobnymi poprawkami zatwierdzonymi w 2003 r. (ISO/IEC 14882:2003). W 2009 roku ogłoszono nowy standard (tzw. C++0x), który zaczął obowiązywać od 12 sierpnia 2011 roku, lecz wciąż oczekuje na opublikowanie (ISO/IEC 14882:2011)

Lekcja 4

Temat: Wyszukiwanie informacji

1.Systemy wyszukiwania informacji

Systemy wyszukiwania informacji (SWI) – systemy informacyjne, których głównym zadaniem jest optymalizacja indeksowania zbioru termów w celu jak najszybszego i najbardziej trafnego (relatywnego) udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie. Jest to również dziedzina nauk informatycznych (przedmiot akademicki) traktująca o tych systemach, badająca głównie efektywność systemów wyszukiwania informacji
Celem systemu wyszukiwania informacji jest dostarczenie użytkownikowi poszukiwanej przez niego informacji. Użytkownik, który ma szereg pytań, powinien na nie otrzymać odpowiedź w jak najkrótszym czasie.

 

2.Zaawansowane wyszukiwanie informacji w sieci

 

Google oferuje funkcje mogące zwiększyć trafność odpowiedzi lub zawęzić zakres poszukiwań.

Operatory

+

standardowo wyszukiwarka ignoruje często występujące słowa (how, here, to) oraz pojedynce cyfry i litery;gdyż znacznie zwalniają jej działanie, a nie mają wpływu na trafność wyników. Jeżeli mimo wszystko chcesz włączyć takie popularne słowo do zapytania, użyj właśnie operatora +.

[+how +to build computer]

-

Jeżeli dane słowo ma wiele znaczeń, a wyniki dotyczą rożnych dziedzin, możesz użyć operatora, aby wykluczyć część z nich.

[adam -mickiewicz]

~

Operator ten pozwala wyszukać informacje dotyczące nie tylko konkretnego słowa, ale także jego synonimów.

[~food ~ facts]

” “

Gdy chcesz wyszukać wyrażenie dokładnie w określonej wersji, ujmij je w cudzysłów.

["adam mickiewicz"]

OR

operator logiczny lub używany do wyszukiwania stron zawierających słowo X albo słowo Y

[adam mickiewicz OR małysz]

..

Jeżeli chcesz na stronie wyszukać liczby z konkretnego zakresu, możesz użyć tego właśnie operatora.

[adam 1700..1899]

Typy zapytań

link:

Wyświetla witryny zawierające odsyłacze do badanej strony. Funkcja dostępna również w oknie zaawansowanego wyszukiwania.

[link:www.idg.pl]

related:

W wyniku otrzymasz listę stron podobnych do badanej. Tę samą funkcję mają odsyłacze Podobne strony w oknie wyszukiwarki. [related:www.idg.pl]

info:

Operator ten wyświetla krótkie informacje o badanej stronie. [info:www.idg.pl]

define:

Umożliwia wyszukiwanie definicji określonego zapytania. [define:adam]

3. Wyszukiwarka internetowa

Wyszukiwarka internetowa (ang. search engine) to program lub strona internetowa, której zadaniem jest ułatwienie użytkownikom znalezienie informacji w sieci.
Określenie wyszukiwarka stosujemy do:

• Stron internetowych serwisów wyszukujących – czyli implementacji oprogramowania wyszukującego działającego z interfejsem WWW ogólnodostępnym dla internautów
• Oprogramowania przeznaczonego do indeksowania i wyszukiwania informacji w sieciach komputerowych: internecie.

Gromadzą w sposób automatyczny informacje o dokumentach tekstowych oraz plikach zgromadzonych w sieci (obszarze wyznaczonym dla wyszukiwarki do indeksowania).


4. Najpopularniejsze wyszukiwarki internetowe w Polsce


Najpopularniejsze przeglądarki internetowe w Polsce (według Ranking.pl)

Pozycja	Wyszukiwarki	%
1.	Google	96.76 %
2.	MSN (Bing)	1.63 %.
3.	Netsprint	0.57 proc.
4.	Yahoo	0.32 %

*Źródło: Gemius SA, gemiusTraffic, 27/07/09 - 02/08/09

5. Wyszukiwarka Google


Wyszukiwarka Google - wyszukiwarka internetowa, stworzona przez amerykańską spółkę Google Inc. Jej celem jest skatalogowanie wszystkich możliwych informacji i udostępnienie ich za pomocą Internetu.
Wedle danych z lipca 2008 roku, Google indeksuje ponad bilion stron WWW. Większość przeszukiwanych informacji gromadzona jest w uproszczonym formacie na serwerach Google (za pomocą buforowania ich zawartości), dzięki czemu są one dostępne nawet po ich usunięciu z oryginalnego źródła.
Nazwa wyszukiwarki jest grą słów i pochodzi od matematycznego terminu googol, oznaczającego . Nazwa miała też odzwierciedlać zamierzenia przedsiębiorstwa do objęcia indeksacją jak największej liczby stron ze światowych zasobów Internetu.

Lekcja 3

Temat: Usługi internetowe

1. Definicja internetu

Internet - (International Network) międzynarodowa sieć połączonych ze sobą komputerów
Internet jako całość tworzą:
 - połączone komputery lub sieci komputerów
 - metody komunikacji czyli protokoły
 - społeczność korzystająca z sieci
 - zasoby sieci

2. World Wide Web

 World Wide Web  (po angielsku: „ogólnoświatowa sieć”), w skrócie Web lub częściej WWW – hipertekstowy, multimedialny, internetowy system informacyjny oparty na publicznie dostępnych, otwartych standardach IETF i W3C. WWW jest usługą internetową, która ze względu na zdobytą popularność bywa błędnie utożsamiana z całym Internetem.

3.Zagrożenia przy pracy z internetem

Zagrożenia w Internecie:
 - naruszenie anonimowości
 - nielegalne treści
 - włamania sieciowe
 - sekty i pedofile
 - uzależnienie
 - robaki internetowe

4. Uniform Resource Locator (URL)


URL (ang. Uniform Resource Locator) – oznacza ujednolicony format adresowania zasobów (informacji, danych, usług) stosowany w Internecie i w sieciach lokalnych.
URL najczęściej kojarzony jest z adresami stron WWW, ale ten format adresowania służy do identyfikowania wszelkich zasobów dostępnych w Internecie.
Standard URL opisany jest w dokumencie RFC 1738.

5. Domain Name System (DNS)



Domain Name System (DNS, ang. system nazw domenowych) – system serwerów, protokół komunikacyjny oraz usługa obsługująca rozproszoną bazę danych adresów sieciowych. Pozwala na zamianę adresów znanych użytkownikom Internetu na adresy zrozumiałe dla urządzeń tworzących sieć komputerową. Dzięki DNS nazwa mnemoniczna, np. pl.wikipedia.org jest tłumaczona na odpowiadający jej adres IP, czyli 9

6. Host

Host może oznaczać:

Komputer podłączony do sieci komputerowej używającej protokołu komunikacyjnego TCP/IP, posiadający adres IP. Jeżeli użytkownik komputera łączy się z siecią komputerową, to karta sieciowa lub modem jego komputera otrzymuje adres IP i wtedy staje się hostem. W tym znaczeniu host jest dowolną maszyną, uczestniczącą w wymianie danych poprzez sieć komputerową, np. poprzez Internet.

Komputer podłączony do sieci komputerowej łączem stałym, posiadający stały adres IP, udostępniający usługi sieciowe użytkownikom łączącym się z nim za pomocą swoich komputerów i umożliwiający im m.in. pracę w trybie terminalowym. Komputer użytkownika nazywany jest wtedy zdalnym terminalem, (ang.) remote terminal. Powszechną praktyką jest współistnienie na jednym hoście wielu usług, tj. obok usług umożliwiających pracę terminalową, np. telnet i SSH, także usług typu klient-serwer, najczęściej WWW i FTP. W tym znaczeniu, pojęcie host oznacza to samo co serwer, tym bardziej, że obecnie na większości tak rozumianych hostów, poza wewnętrznymi sieciami większych instytucji, usługi terminalowe, ze względów bezpieczeństwa, nie są dostępne.

W publikacjach anglojęzycznych, termin host używany jest w określeniu "to host", czyli dostarczać infrastrukturę dla usług sieciowych. Przykładowo, wyrażenia: "to host Web server" lub "hosted by", mogą odnosić się do firmy zapewniającej sprzęt komputerowy, oprogramowanie oraz miejsce dla stron internetowych klienta.

7. Odsyłacze

Hiperłącze (ang. hyperlink, inaczej: odnośnik, odsyłacz, link) – zamieszczone w dokumencie elektronicznym (tekstowym, graficznym, wideo, animacji, PDF, HTML) odwołanie do innego dokumentu lub innego miejsca w danym dokumencie. Odwołanie takie związane jest z fragmentem tekstu lub obrazem – uaktywnienie hiperłącza (kliknięcie lub nadejście odpowiedniego momentu) powoduje otwarcie dokumentu docelowego. Hiperłącza są powszechnie używane na stronach internetowych.

8. Adres IP, Maska Sieciowa, Brama, Serwery DNS

Adres IP (ang. IP address) – w protokole IP liczba nadawana interfejsowi sieciowemu, grupie interfejsów (broadcast, multicast), bądź całej sieci komputerowej, służąca identyfikacji elementów sieci w warstwie trzeciej modelu OSI – w obrębie sieci lokalnej oraz poza nią (tzw. adres publiczny).

Adres IP nie jest "numerem rejestracyjnym" komputera – nie identyfikuje jednoznacznie fizycznego urządzenia – może się dowolnie często zmieniać (np. przy każdym wejściu do sieci Internet) jak również kilka urządzeń może dzielić jeden publiczny adres IP. Ustalenie prawdziwego adresu IP użytkownika, do którego następowała transmisja w danym czasie jest możliwe dla systemu/sieci odpornej na przypadki tzw. IP spoofingu (por. man in the middle, zapora sieciowa, ettercap) – na podstawie historycznych zapisów systemowych.

W najpopularniejszej wersji czwartej (IPv4) jest zapisywany zwykle w podziale na oktety zapisywane w systemie dziesiętnym i oddzielane kropkami, rzadziej szesnastkowym bądź dwójkowym (oddzielane dwukropkami bądź spacjami).

Maska sieciowa jest stosowana, aby rozpoznać czy adres IP z którym próbujemy się skontaktować należy do tej samej sieci co nasz, czy do innej. Pomaga sprawdzić która część adresu IP to numer sieci a która jest numerem hosta.

Maska sieciowa ma taką samą postac jak adres IP, czyli składa się z 32 bitów posegregowanych po 8. Maska, inaczej mówiąc netmaska, określa jaki zakres adresów IP jest w danej sieci. Każda siec jest określona przez: adres sieci, maska sieci, broadcast sieci. Adres sieci jest to zawsze pierwszy adres IP z danej sieci, nie mozna go użyc jak zwykłego adresu IP. Broadcast sieci jest ostatnim adresem i jest to adres rozgłoszeniowy. Pakiet docierający do adresu broadcast trafia do wszystkich komputerów w sieci. Maska sieci określa rozmiar sieci, czyli ile komputerów jest w danej sieci. Jeżeli maska sieciowa mówi, że w sieci są 32 komputery, to automatycznie należy odjąc 3 adresy od tej ilości. Pozostałe adresy są do wykorzystania przez komputery z danej sieci. Jeden adres jest tracony na adres sieci, drugi na adres broadcast, a trzeci na router sieci (chyba że siec nie łączy się z żadną inną, wtedy można go użyc normalnie). Tak więc przy masce określającej 32 adresy 29 adresów możemy wykorzystac na komputery użytkowników.

9. Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP)

DHCP (ang. Dynamic Host Configuration Protocol – protokół dynamicznego konfigurowania węzłów) – protokół komunikacyjny umożliwiający komputerom uzyskanie od serwera danych konfiguracyjnych, np. adresu IP hosta, adresu IP bramy sieciowej, adresu serwera DNS, maski podsieci. Protokół DHCP jest zdefiniowany w RFC 2131 i jest następcą BOOTP. DHCP został opublikowany jako standard w roku 1993.

W kolejnej generacji protokołu IP, czyli IPv6, jako integralną część dodano nową wersję DHCP, czyli DHCPv6. Jego specyfikacja została opisana w RFC 3315.

W sieci opartej na protokole TCP/IP każdy komputer ma co najmniej jeden adres IP i jedną maskę podsieci; dzięki temu może się komunikować z innymi urządzeniami w sieci.

10. Wireless Application Protocol (WAP)

Wireless Application Protocol (WAP) – zbiór otwartych, międzynarodowych standardów definiujących protokół aplikacji bezprzewodowych. Rozwijaniem protokołu zajmuje się organizacja WAP Forum, będąca obecnie częścią Open Mobile Alliance (OMA). Wersja 1.0 protokołu powstała w 1998, 1.1 w 1999, a 2.0 w 2001 roku.

WAP został stworzony w celu umożliwienia dostępu do usług WWW, uwzględniając ograniczenia techniczne urządzeń mobilnych (np. PDA, telefon komórkowy) korzystających z tego protokołu, oraz ograniczeń łącza danych (które może być realizowane m.in. poprzez połączenie CSD lub GPRS).

Przy pomocy emulatora WAP można oglądać strony WAP na komputerze osobistym podłączonym do Internetu.

11. Cookies

Plik cookie (ciasteczko) – niewielka informacja tekstowa, wysyłana przez serwer WWW i zapisywana po stronie użytkownika w pliku cookie (zazwyczaj na twardym dysku). Domyślne parametry ciasteczek pozwalają na odczytanie informacji w nich zawartych jedynie serwerowi, który je utworzył. Ciasteczka różnych rodzajów są stosowane najczęściej w przypadku liczników, sond, sklepów internetowych, stron wymagających logowania, reklam i do monitorowania aktywności odwiedzających.

Mechanizm ciasteczek został wymyślony przez byłego pracownika Netscape Communications – Lou Montulliego.